Home Dit is Afrika Uganda

altVerslag van onze reis naar Uganda.

Beste lezer,

Je zult je misschien afvragen waarom deze brief is geschreven, heel begrijpelijk hoor! Je denk weer zo een ‘goed doel’, zijn er niet genoeg! Elk goed doel heeft zijn eigen streven om iets te realiseren waarvan zij denken dat zij daarmee iets kunnen betekenen voor iets of iemand. Zo ook Stichting Djigger Shoes. Een stichting waarbij het gehele bedrag wordt ingezet voor het doel waarvoor de stichting is opgezet. Hun doel: bestrijden van djiggers (zandvlooien), het verbeteren van de algemene hygiëne en het opleiden van vrijwilligers/medewerkers om dit te behouden en te verbeteren. Suzan Koningverander, de voorzitter van deze stichting en een goede kennis van ons, vroeg ons om mee te gaan naar Oeganda om alles met eigen ogen te zien. Een kans die je maar 1 keer in je leven krijgt, dus natuurlijk gingen mijn moeder en ik mee! Vol goede moed en met een dosis gezonde spanning zijn wij op reis gegaan naar Oeganda in oktober 2013. Na een reis van ongeveer 15 uur kwamen wij bij het huis aan van Thomas Malubya, de pleegzoon van Suzan en een gemotiveerde medewerker voor de stichting. Vanaf die dag hebben we echt in een roes geleefd! De sfeer is anders, de mensen gaan anders met elkaar om, het eten is vaak onbekend en de taal is ook een onbekend gebied. Maar wat zijn de mensen sociaal en hartelijk en ook al hebben zij zelf zo weinig, wat ze hebben, willen ze vaak nog aan ons blanken geven! Wij werden daar soms wel stil van, die openheid en die oprechte dankbaarheid voor alles wat je voor hen kan betekenen. Het geven van speelgoed, het vertalen van een gesprek, het zingen van de kinderen, het zijn allemaal warme herinneringen aan Oeganda. Daar groeien de ananassen, watermeloenen en mango’s ook echt langs de weg, en ze zijn echt heerlijk zoet! De geur van gebraden stukjes vlees en chapati’s (pannenkoekjes met vlees of groente) kan ik me nog goed herinneren. Wij zijn verschillende keren in Luwero geweest, bij een schooltje waar kinderen van 4-12 jaar op school zitten. In de tijd dat wij daar waren konden wij het proces van de bouw van een nieuwe school elke keer weer volgen. Van het bakken van de stenen, tot het metselen van de gebakken stenen tot het uiteindelijk maken van de ijzeren balken boven de ramen en deuren. Alles gebeurt daar met de hand, ook het mengen van cement! Ze gooien het buiten op een hoop en met een gebogen schep mengen ze het door elkaar. Daarom zijn er ook meerdere mensen met zo een proces bezig, heel mooi om te zien dat het zo met elkaar word opgepakt. Het is er ook 3,5 week prachtig weer geweest, 25-30 graden, met een klein beetje wind. Ik moet eerlijk toegeven dat de natuur daar ook prachtig is, mooie groene bomen en vruchtbare akkers. Wij zijn zelfs een middag bij een waterval geweest, echt heel mooi! Al met al zijn wij dankbaar dat wij dit een keer hebben mogen zien met eigen ogen, je waardeert de gewone dingen zoveel meer als je thuis bent. Oeganda, een prachtig land, maar ook met schrijnende armoede en grote tegenstellingen. Van de hoofdstad Kampala met wolkenkrabbers tot kleine dorpjes met lemen hutjes. Daarbij vergeleken zijn wij Nederlanders maar verwend!

Suzan en Thomas, bedankt voor de mooie tijd die we in Oeganda hebben gehad! Heel veel succes met het project voor de bouw van de nieuwe school en het verzamelen van middelen voor de kinderen van Luwero!

 

Weebale nyo!

 

U kunt doneren op Sticting Djigger-shoes

NL 22 INGB 0004834104